Anlaşılmıyorum😪
Daha dün öğle saatleriydi… Çok sevdiğim bir arkadaşımla kahve içiyor, bir uyuşmazlığımızı çözmeye çalışıyorduk. Ciddi bir konuda bir türlü hemfikir olamıyorduk.
Bana, “Beni anlamıyorsun,” dedi.
Ben de, “Aslında sen beni anlamıyorsun,” diye karşılık verdim. Sonuçta birbirimizi kırmak istemediğimiz için konuyu uzatmadık ama kapatamadıkta. İyi mi yaptık? Bence hayır… Çünkü arkamızda bıraktığımız çözülmemiş her mesele zamanla ilişkimizi yıpratıyor, bunu biliyorum.
Bu sabah, oğlumla kahvaltı yaparken yine benzer bir durum yaşadım. Ona kitap okumanın sınav sürecini daha kolay atlatmasını sağlayacağını söyledim. Biraz ısrarcı davranınca şu cümleyi kurdu: “Anne, beni anlamıyorsun. Eskisi gibi değil, artık her şeyin bir kolayı var.”
Söz konusu oğlum olunca yedi düvelle savaşmaya hazır olan ben, bir anda küçücük hissettim kendimi. O da anlaşılmadığını düşünüyordu.
Peki Neler Oluyor?
Sanırım sorun kişisel bir mesele değil. Kimi haykırıyor, kimi içine kapanıyor. Ama aslında herkesin istediği bir şey var: Anlaşılmak.
Neden Anlaşılmak Önemli?
Çünkü “anlaşılmak” sadece kelimelerin duyulması değildir… Aslında “görülmek”tir. Ve bu, insanın en temel ihtiyaçlarından biridir.
Bakın, Sevgili Psikiyatrist Dr. Gülseren Buğdaycıoğlu ne diyor: “Bir çocuğun ya da yetişkin bir insanın maruz kalabileceği en kötü muamele; yok sayılmak, görülmemek, duyulmamaktır.”
Görülmediğimizi hissettiğimizde, içimizde biriken o “kimse beni anlamıyor” duygusu zamanla ruhumuzu kurutur, bizi içten içe yıpratır.
Oysa anlaşılmak, ruh için adeta bir nefes gibidir. Kimi zaman tek bir bakışta, kimi zaman sessiz bir onayda… Ve bazen de yalnızca “Seni anlıyorum” cümlesinde... Çünkü anlaşılmak bize şunu hatırlatır: Yalnız değiliz ve varlığımız değerli.
Neden Anlaşılmadığımızı Hissediyoruz?
1. İfade ile algı arasındaki fark: Konuşurken cümlelerime duygularımı, düşüncelerimi, hatta geçmişimi koyarım her zaman. Aramızdaki derin bağı aktarabildiğime inanırım böylece. Ama bazen öyle oluyor ki… Karşı tarafta sadece kelimeler duyuluyor sanki. Ona yüklediğim tüm hisler, tüm anlamlar hiç ulaşmıyor gibi. Ve işte o an soruyorum kendime: Acaba beni gerçekten anlıyor mu? Yoksa ben, kendi içimde yalnız mıyım? 🤷
2. Herkes kendi filtresinden dinliyor: Ben anlaşılmadığımı hissederken, bir bakıyorum ki o da aynı durumda. Çünkü herkes kelimeleri kendi filtresinden geçiriyor; yaşanmışlıkları, kırgınlıkları, deneyimlerini... Bu yüzden çoğu zaman benim kastettiğim ile onun anladığı farklı oluyor.
3. Gerçek dinleme eksikliği: Çoğu kişi (ben de dahil 🙉) karşısındakini gerçekten dinlemiyor. Ya aklımızda cevap hazırlıyoruz, ya da kendi hikâyemize takılıp kalıyoruz. Benim aceleciliğim ve kibre tahammülsüzlüğüm de devreye girince, dinleme konusunda ben de sıkıntılar yaşıyorum 😞
(Mini sır: Koç burcu kadınları burada mı? 😅 Aceleciliğimizin sebebini bizi yöneten Mars’a atıp işin içinden sıyrılmak istiyorum. Kurtarın beni bu dertten! 👻)
Peki, Anlaşılma Sorununu Nasıl Çözeriz?
Çok okudum, araştırdım ve en çok da Psikolog Prof. Dr. Doğan Cüceloğlu’nun kitaplarına hayran kaldım. Harika bir insandı; müthiş analizler ve değerli tavsiyelerle dolu, gerçek bir bilge diyebilirim. 🌟
Var mısın? adlı kitap analizini buradan okuyabilirsiniz. 👈
Sonuçta babaannelerimizin, dedelerimizin bize verdiği o basit ama insanlık dolu nasihatler de buldum çözümü. Meğer yanı başımızda duruyorlarmış; sadece hatırlamak yeterliymiş.
- Önce dinlemek → Benim de üzerinde en çok çalışmam gereken konu bu sanırım🙈
- Sade ve net olmak → “Sen beni anlamıyorsun” yerine “Ben böyle hissediyorum” demek.
- Empatiyi hatırlamak → Ama dozunu korumak gerek; yoksa tek taraflı yıpratıcı olabiliyor.
- Küçük onaylar vermek → “Doğru mu anladım, sen böyle hissediyorsun?” gibi basit bir cümle bile büyük farklar yaratabilir.
Hepimiz zaman zaman hatta çoğunlukla anlaşılmadığımızı hissediyoruz, değil mi? 🤔 Merak ettim, bakalım siz bu konuda kendinizi nasıl hissediyorsunuz…”